« وَاتَّسَعَتْ رَحْمَتُهُ لاَِوْلِيَائِهِ ، فِى شِدَّةِ نِقْمَتِهِ » ( و در عين حال كه عذابش سخت است ، رحمتش بر دوستان فراگير است . ) خداوند در عين حالى كه بندگان خوبى را كه مستحقّ رحمت او هستند مشمول رحمت خود مىگرداند ، دشمنان خود را كه مستحقّ عذابند عذاب مىكند و آنها را به آتش قهر خود مىسوزاند . پيامد رو در رويى با خداوند « قَاهِرُ مَنْ عَازَّهُ ، وَمُدَمِّرُ مَنْ شَاقَّهُ ، وَمُذِلُّ مَنْ نَاوَاهُ ، وَغَالِبُ مَنْ عَادَاهُ » ( مسلّط است بر كسى كه بخواهد بر او غلبه كند ، هلاك مىكند كسى را كه با او مخالفت مىكند ، و خوار مىكند كسى را كه با او در ستيز باشد ، و غالب است بر كسى كه با او دشمنى مىكند . ) « قاهر » از مادّه « قهر » به معناى تسلّط است ، « عازّ » از باب مفاعله و از مادّه « عزّة » به معناى كسى است كه در مقام غلبه بر ديگرى است ; « قاهر من عازّه » بر كسى كه در مقام غلبه با اوست مسلّط است . « مدمّر » به معناى هلاك كننده است ، « شاقّ » از مادّه « شقّ » به معناى مخالفت است ; « و مدمّر من شاقّه » و كسى كه در مسيرى غير از مسير خداوند حركت كند خداوند او را هلاك مىكند . « مذلّ » به معناى ذليل و خوار كننده است ، « ناوا » از مادّه « نوء » به معناى « نهضت » است ; « و مذلّ من ناواه » و كسى كه در مقابل خداوند قيام كند خداوند او را ذليل و خوار مىكند . « و غالب من عاداه » و خداوند غالب و پيروز است بر كسى كه با او عداوت و دشمنى مىكند .